‘Wij willen een hoopvolle plek zijn en daar hoort geen perfectie bij, wel beweging’

Tekst Inge de Bos
Fotografie Annelien Nijland

Nicolette van den Broek over haar plek:
“Als ik ’s morgens na een half uurtje fietsen door de drukke stad via de tuin binnenkom, ontspan ik bijna vanzelf. De prachtige omgeving, het gebouw met zijn geschiedenis en de bevlogen mensen die hier werken, maken dit tot een heel bijzondere plek. Ik voel me bevoorrecht dat ik hier mag werken aan een menswaardige wereld.

Omzien naar de ander zit in het DNA van de Protestantse Diaconie Amsterdam. Dat voel je aan alles. Het gebouw bestaat al honderden jaren. Er hebben oude mannen en vrouwen gewoond, er heeft een verpleeghuis gezeten, er is een museum gevestigd, er is gewerkt, er zijn fouten gemaakt en er is opnieuw begonnen.

Natuurlijk heeft dit gebouw mankementen; die mogen er zijn, al zijn ze soms irritant. Zo mogen ook nieuwe initiatieven hier mislukken of niet voldoen aan onze verwachtingen. Wij willen een hoopvolle plek zijn en daar hoort geen perfectie bij, wel beweging. En een open houding waardoor iedereen zich welkom weet: mensen zonder papieren, dak- en thuislozen, Amsterdammers in een kwetsbare situatie. En de realistische idealisten die komen bijdragen aan meer ‘samen’ in de stad. Voor de een is dat een goed gesprek en voor de ander het verzorgen van een maaltijd. Zo eenvoudig kan het zijn.”